Sylifikacja to proces, który polega na zastąpieniu pierwotnego szkieletu organizmu krzemionką (SiO2) lub wypełnieniu nią porów i pęknięć. Zjawisko to związane jest z diagenezą – czyli fizyczno-chemicznymi przemianami zachodzącymi w osadzie po jego zdeponowaniu, a przed ostateczną lityfikacją. Przykładem może być zastąpienie pierwotnie kalcytowej skorupy organizmu krzemionką w postaci skrytokrystalicznego chalcedonu, krystalicznego kwarcu (SiO₂) lub bezpostaciowego opalu (SiO2 x 2H2O). Do organizmów ulegających temu procesowi należą np. belemnity i małże. Jednymi z najciekawszych przykładów są okazy z Australii, zbudowane z opalu szlachetnego. Wyjątkowo rzadko procesowi sylifikacji mogą ulec również kości – znane są m.in. kości zagatyzowane (agat, wielobarwna odmiana chalcedonu o charakterystycznej wstęgowej budowie) oraz zopalizowane. Jak powstało skamieniałe drewno?…